سابقه و هدف: نتایج مطالعات متعدد نشان داده اند که بیمارستانهایی که تیمهای تعلیم دیده و ورزیده دارند. میزان موفقیت عملیات احیا و ترخیص از بیمارستان افزایش می یابد. با توجه به اینکه در هیچیک از تحقیقات انجام شده در کشور اثربخشی وجود تیم اختصاصی CPR در بخش بررسی نشده بود، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر حضور تیم ورزیده احیا بر نتایج احیا قلبی- ریوی در بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی بر روی 87 بیمار بعنوان شاهد و 53 نفر بعنوان گروه مداخله انجام گرفت. در گروه شاهد بعد از اعلام کد CPR، رزیدنت مسوول، اینترن و یکی از پرستاران بخش بر بالین بیمار حاضر می شدند )وضعیت روتین(، در حالیکه در گروه مداخله تیم احیا ورزیده شامل 2 پرستار تعلیم دیده و رزیدنت طب اورژانس بر بالین بیمار حاضر می شدند. چک لیست کنترل عملکرد تیم احیا بر اساس چک لیست پیشنهادی انجمن قلب آمریکا تهیه شد. متغیرهای فیزیولوژیک و وضعیت بیمار از پرونده استخراج گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آماری پارامتری و غیر پارامتری استفاده گردید و p<0.05 به عنوان سطح معنی داری تلقی گردید.یافته ها: میانگین سنی بیماران احیا شده در گروه شاهد 58.1±19.6 سال بود که در مقایسه با گروه دوم (59.4±19.2) تفاوت معنی داری نداشت. متغیرهای فیزیولوژیک بیماران قبل از بروز ایست قلبی نیز در دو گروه بیماران تفاوت معنی داری نداشتند. با وجود اینکه احیا موفقیت آمیز در مردان بیشتر بود، اما این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود. 18.4% موارد گروه شاهد احیا موفق داشتند که این میزان در گروه مداخله به 30% افزایش یافته بود (p<0.01). همچنین میانگین ساعت زندگی بعد از احیا نیز از 28 ساعت در گروه شاهد به 88.4 در گروه مداخله رسید (p<0.001).نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از تیم اختصاصی تعلیم دیده و ورزیده برای عملیات احیا بطور چشمگیری برآیند احیا را بهبود می بخشد. لذا با تشکیل تیمهای اختصاصی برای عملیات احیا در بیمارستانها و آموزش ویژه به منظور ارتقا سطح علمی و آشنایی با جدیدترین پروتکلهای مربوطه می تواند منجر به کاهش میزان بروز مرگ و میر گردد.

زمینه و هدف: موفقیت در زمینه احیا به عامل زمان بستگی دارد، به طوری که هر دقیقه تاخیر در شروع احیا 4 درصد شانس زنده ماندن بیماران را کاهش می دهد. این پژوهش با هدف تعیین ارتباط فاصله زمانی بین اعلام کد احیا تا شروع عملیات توسط گروه کد با نتایج حاصل از آن انجام شد.روش بررسی: این مطالعه مقطعی بود. تعداد 327 عملیات احیا به روش سرشماری وارد مطالعه گردید و اطلاعات از طریق چک لیست حاوی مشخصات فردی و عملیات و نتایج احیا جمع آوری شد و با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس و کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد 49.9 درصد احیای موفق و 50.1 درصد احیا ناموفق بود که از موارد احیای موفق تنها 28.2 درصد از بیمارستان مرخص شدند و 71.8 درصد فوت کردند و در مجموع 14.06 درصد ترخیص شدند و 85.94 نفر فوت کردند. میانگین فاصله زمانی اعلام کد تا شروع عملیات احیا بر حسب دقیقه در احیای موفق 2.3 دقیقه و احیای ناموفق 2.27 دقیقه که با P=0.001 این اختلاف معنی دار بود. میانگین فاصله زمانی اعلام کد تا شروع احیا بر حسب دقیقه در احیای موفق نهایی (ترخیص) 1.28 دقیقه و فوت شدگان 2.16 دقیقه بود که با P@0ارتباط معنی دار بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها احیای پایه باید حداکثر تا 4 دقیقه اول انجام و به دنبال آن احیای پیشرفته صورت بگیرد. بنابراین کاهش مدت زمان شروع عملیات احیا باعث دستیابی به نتایج بهتر خواهد شد. بر اساس نتایج تحقیق مشخص گردید، بین فاصله زمانی اعلام کد تا شروع عملیات احیا و نتایج حاصل از آن ارتباط معنی دار وجود دارد. با توجه به اهمیت فاصله زمان در نتایج احیا بهتر است در مدیریت استراتژیک احیای قلبی ریوی امکاناتی از قبیل تهیه pager برای سرعت رسیدگی به بیمار و آموزش جهت افزایش مهارت تیم کد و تکمیل تجهیزات ترالی احیا برنامه ریزی شود.

مقدمه: در شرایط بروز حادثه در مناطق دور از دسترس، امداد رسانی در لحظه های اولیه اهمیت دارد. چون خونروی و به دنبال آن شوک هیپوولمی در تروماهای ناشی از حوادث از علل اصلی مرگ و میر در مجروحان است، ارایه راهکارهای مناسب برای به حداقل رساندن این پیامد از ضروری ترین مسایل در استان های محروم کشور محسوب می شود که امکان دسترسی و انتقال سریع بیمار به مراکز مجهز پزشکی دشوار است.هدف: بررسی تاثیر آموزش عملی احیا در کاهش مرگ و میر و پیش آگهی مصدومان تروما در منطقه مهران استان ایلام در سال های 84-1380.مواد و روش ها: در این مطالعه چهار ساله ابتدا کلاس های آموزش علمی احیا در شهر مهران و پنج شهرک روستایی اطراف آن برگزار شد. سپس 471 مجروح تصادف وسیله نقلیه، انفجار مین و اصابت گلوله بررسی شدند. وضعیت فیزیولوژی مجروحان با معیاری به نام (Physiologic Severity Score) ارزیابی و یافته ها در فرم جمع آوری اطلاعات ثبت شد.نتایج: 471 مجروح در دو گروه امداد گرفته (گروه اول) شامل 226 نفر و گروه امداد نگرفته (دوم) شامل 245 نفر قرار گرفتند. شایع ترین عامل تروما در هر دو گروه، تصادف رانندگی بود (61.5%). بیشترین اقدام اولیه، متوقف کردن خونروی و در 50% بیماران بود. میانگین PSS مجروحین هنگام رساندن آنها به بیمارستان ایلام در دو گروه امداد گرفته و امداد نگرفته به ترتیب 7.505 و 6.799 بود که اختلاف آماری معنادار داشت. (فاصله اطمینان 95% برابر با 0.3 الی 0.912).نتیجه گیری: در این تحقیق مجروحانی که در دقایق اولیه از طرف امدادگران آموزش دیده کمک دریافت کرده بودند، وضعیت فیزیولوژی بهتری در حین انتقال به بیمارستان ایلام داشتند که مانع از رفتن آنها به مرحله غیر قابل برگشت شوک شده بودند.حادثه خیز بودن کشور و امکانات کم امدادرسانی و انتقال مجروحین به مراکز مجهزتر پزشکی، لزوم ارایه آموزش اولیه و ساده به امدادگران را می رساند تا برای درمان مجروحین تروما (بخصوص افراد در خطر شوک) در شرایط دور از دسترس باعث درمان بهتر آنها شود، لذا پیشنهاد می کنیم که این آموزش ها جز اولویت های سیستم بهداشت و درمان کشور قرار گیرد.

زمینه و هدف: با وجود این که نزدیک چهل سال از شروع انجام عملیات احیا قلبی ریوی می گذرد، میزان زنده ماندن افراد هم چنان ضعیف می باشد. تحقیقات نشان داده است که به طور متوسط 10 تا 15% کسانی که در بیمارستان دچار ایست قلبی می شوند زنده ترخیص می شوند اما این آمار در کشورهای مختلف متفاوت می باشد. این پژوهش با هدف تعیین نتایج احیا قلبی ریوی و عوامل موثر بر آن در بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه هم گروه، 87 بیمار بزرگسال که دچار ایست قلبی شدند از زمان شروع عملیات احیا قلبی ریوی تا مرگ یا ترخیص از بیمارستان به طور آینده نگر پیگیری گردیدند؛ متوسط سن بیماران 19±58 سال بود بیمارانی که در اتاق عمل یا خارج از بیمارستان دچار ایست قلبی شده بودند از مطالعه خارج گردیدند برای کنترل کیفیت عملکرد تیم احیا و تجهیزات مورد نیاز از چک لیست و برای سنجش سطح دانش تیم و کادر درمان از پرسش نامه استفاده شد. متغیرهای فیزیولویک و وضعیت بیمار نیز از پرونده بیماران استخراج گردید.یافته ها: نمونه شامل 43 زن و 44 مرد بود که به طور کلی 4/18% آن ها بعداز احیا زنده ماندند ولی همه این افراد حداقل 3 و حداکثر 100 ساعت بعد فوت نمودند 4/31% این افراد در بخش مراقبت های ویژه، 5/53% آن ها در اورژانس و بقیه در بخش های عمومی بستری بودند. عواملی که در عدم موفقیت احیا موثر شناخته شدند عبارت بودند از: سن، فاصله زمانی بین ایست قلبی و شروع عملیات، زمان ایست قلبی، مهارت افراد احیا کننده و متغیرهای فیزیولوژیک بیمار مثل: فشارخون سیستولیک، اسیدیته شریانی، سطح پتاسیم سرم و ریتم اولیه. نتیجه گیری: بر اساس این یافته ها برآیند احیا قلبی ریوی در بیمارستان هم چنان پایین بوده و برای تغییر این وضعیت لازم است که بازآموزی و به روز رساندن دانش و ارتقا سطح مهارت کادر درمان و تشکیل تیم احیا متبحر از اولویت های برنامه ریزی در بیمارستان ها باشد.

احیاء علوم الدین مهم ترین کتاب غزالی است که در قرن پنجم هجری نوشته شده است. در این کتاب، غزالی به عنوان یک مجدد دینی، به دنبال احیای علم دین است و به سبک اصحاب هرمنوتیک، یادآور معنای اولیه الفاظ مهم دینی می شود که در زمانه او تحریف شده یا به معانی خاصی تخصیص یافته اند. در تاریخ تفکر اسلامی، عنوان این کتاب، مبدل به یک سرمشق و یک طرح (project) دینی شده و هر بار که متفکران بزرگ اسلامی، از مولوی تا ملاصدرا، به دنبال احیای علوم دین برآمده اند، به این کتاب نظر داشته اند. در روزگار ما که تجدید و احیای علم حقیقی دین، بیش از هر زمان دیگر ضروری شده است، با توجه به برخی ادعاهای کاذب موجود برای احیای دین، توجه به احیای علم دین غزالی بیش از هر زمان دیگر ضروری است.

مخلوط هایی از اکسیدنیکل-کربن فعال (99%کربن) با نسبت استوکیومتری تهیه و در یک آسیای سیاره ای در زمانهای گوناگون آسیا شدند. مخلوطی از نمونه بدون فرآیندآسیاکاری نیز تهیه شد. آنالیز وزن سنجی حرارتی (TGA) در اتمسفر آرگن برای نمونه های بدون آسیاکاری و آسیاکاری انجام شد و باقی مانده های جامد واکنش احیا توسط دستگاه XRD آنالیز شدند. نتایج آزمونهای TGA نشان داد واکنش احیا کربوترمیک اکسیدنیکل در مخلوط های بدون آسیاکاری و یک ساعت آسیاکاری به ترتیب از دمای حدود 800 و 720 درجه سانتیگراد آغاز می شود اما در نمونه 25 ساعت آسیاکاری، این دما به حدود 430 درجه سانتیگراد کاهش می یابد. افزایش مقدار کربن بیشتر از مقدار استوکیومتری تغییری در سینتیک و مسیر احیا ایجاد نکرد. محاسبات ترمودنیامیکی نیز برای سیستم اکسیدنیکل-کربن با استفاده از نرم افزار HSC انجام شد. نتایج آزمونهای تجربی و محاسبات ترمودینامیکی نشان دهنده نقش موثر واکنش بودوارد در واکنش احیاکربوترمیک اکسیدنیکل بود. نتایج نشان داد تشکیل گازمنوکسیدکرین (CO) و افزایش مقدار آن منجر به تغییر مکانیزم احیا به حالت جامد-گاز می شود و این مورد تاثیر بسیار زیادی در افزایش سرعت احیا دارد. ریز شدن اندازه کریستالیت های (ذرات) اکسیدنیکل در نمونه های آسیاشده علاوه بر این که در کاهش دمای احیا کربوترمیک اثر داشت، منجر به کاهش اندازه ذرات محصول احیا (نیکل فلزی) شد. بنابراین با انجام عملیات فعال سازی مکانیکی مخلوط اکسیدنیکل-کربن، می توان به محصول نیکل فلزی با اندازه ذرات کمتر از میکرون و حتی در حد نانومتری در واکنش احیاکربوترمیک اکسیدنیکل رسید.

فارماکوتراپی احیا در کودکان پیوسته در حال تغییر تکامل بوده و همچنان سیر تکاملی خود را طی می نماید. نتایج اسف باری که از ایست قلبی تنفسی حادث گشته نمایانگر اختلالات برگشت ناپذیر نورولوژیک در اطفالی بوده اند که پس از احیا، حیات کوتاه مدتی داشته اند.بر طبق دستورالعمل های سال 1998 در کمیته های مشورتی فوریتهای قلبی که توسط انجمن قلب و آکادمی اطفال هدایت گردید، پیشگیری از سیر زنجیری وار بحرانهایی که منجر به ایست قلبی می شود، ارزش و اهمیت پیدا کرد.

نگارنده، با نظری به درون مایه کتاب احیا علوم الدین نوشته ابوحامد غزالی (متوفی 505 هجری)، به شروط اعتبار حدیث می پردازد که غزالی در کتاب دیگر خود «المستصفی» بیان کرده است. آنگاه برخی از احادیث کتاب احیا العلوم را بر آن اساس ارزیابی کرده و ضعف آن احادیث را نتیجه می گیرد. نگارنده، کلمات محدثان اهل تسنن - مانند ابن جوزی، زین الدین عراقی و جلال الدین سیوطی - در مورد اعتبار احادیث غزالی را نقل می کند و یکی از مبانی او - یعنی وجوب حسن ظن به تمام صحابه و اعتماد کامل به آنان - را نقد و بررسی می کند.